یادداشت محمود سهرابی به مناسبت سیزدهم مهر روز نیروی انتظامی/امنیت پایدار در جنوب استان بوشهر، حاصل تلاش شبانه‌روزی مردانی است که در گرمای طاقت‌فرسا و شرایط دشوار اقلیمی، لباس خدمت بر تن کرده و برای آرامش مردم ایستاده‌اند. روز نیروی انتظامی، فرصتی برای قدردانی از حافظان نظم و امنیت و پاسداشت مجاهدت‌های بی‌وقفه آنان است.
چهاردهم تیرماه، روز پاسداشت «قلم» است؛ روزی که نه‌فقط اهل رسانه، بلکه همه دل‌سوختگان آگاهی، تعهد، و روشنگری باید در برابر آن اندکی مکث کنند. در این یادداشت، به‌بهانه‌ی این روز مبارک، نگاهی دارم به جایگاه قلم در جامعه امروز، وظیفه صاحبان قلم، و تجربه زیسته‌ای که در جنوب استان بوشهر، زیر آفتاب سوزان، با جوهر واژه‌ها آمیخته‌ام.
در ۱۲ تیر ۱۳۶۷، هواپیمای مسافربری ایران‌ایر با ۲۹۰ سرنشین، بر فراز خلیج‌فارس هدف موشک‌های ناو جنگی آمریکایی وینسنس قرار گرفت. این فاجعه انسانی نه‌تنها لکه ننگی بر پیشانی دولت ایالات متحده است، بلکه آزمونی برای مدعیان حقوق بشر و رسانه‌های جهانی بود که با سکوت خود، به جنایت مشروعیت بخشیدند.
در عصری که بسیاری از ارزش‌های اصیل به حاشیه رفته و فرهنگ‌های بی‌ریشه هویت زنان را کم‌رنگ ساخته‌اند، سحر امامی با ایستادگی و ایمان، روایتگر عزت و آزادگی شد. او صدای حقیقت را به جهانیان رساند و در مسیر نورانی شهیدانی چون سمنبر عالیپور، پرچمدار عزت زن ایرانی ماند.
عید قربان، نه فقط یادآور ذبح گوسفندی به جای اسماعیل، بلکه تجلی‌گاه عمیق‌ترین مفاهیم انسانی همچون ایثار، تسلیم، و بازگشت به فطرت الهی است؛ روزی که انسان فرصتی دوباره می‌یابد برای بازنگری در مسیر زندگی، و تجدید عهد با خالق خود.
قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، تنها یک اعتراض سیاسی نبود؛ بلکه طلیعه‌ای بود از بیداری یک ملت، که نشان داد مردم ایران دیگر حاضر به تحمل استبداد وابسته به بیگانه نیستند، قیامی که در سحرگاه تاریخ معاصر، با فریاد مردم برآمده از ایمان و غیرت، مسیر انقلاب اسلامی را هموار ساخت.
در سالروز رحلت رهبر کبیر انقلاب اسلامی، بانویی از دیّر با قلمی آغشته به اندوه و افتخار، از امامی می‌نویسد که نه‌تنها یک رهبر سیاسی، بلکه معلمی بزرگ برای تمام آزادگان جهان بود. کبری بحرانی، خبرنگار دیری، در این یادداشت، از تأثیر شخصیت امام خمینی (ره) بر مردم دیّر و جایگاه او در تاریخ معاصر ایران می‌نویسد.
دوازدهم خرداد، تنها یک تاریخ در تقویم نیست؛ یادآور یکی از تلخ‌ترین فجایع تاریخ معاصر است، روزی که حرم امن الهی به خون زائران بی‌گناه آغشته شد و اندوهی جاودانه در دل ملت ایران به‌جا گذاشت؛ فاجعه‌ای که هنوز پس از گذشت دهه‌ها، نه فراموش شده و نه پاسخ داده شده است.
هر سال، روز جهانی بدون دخانیات نه‌تنها هشداری به مصرف‌کنندگان، بلکه زنگ بیدارباشی برای مسئولان، نهادهای آموزشی، رسانه‌ها و خانواده‌هاست تا با نگاهی نو و عزمی راسخ، به سمت جامعه‌ای سالم و پاک از دود و وابستگی گام بردارند.
چهارم خرداد، روزی است که در حافظه تاریخی ایران با نام دزفول گره خورده؛ شهری که زیر باران بی‌امان موشک ایستاد اما هرگز زانو نزد، روز مقاومت و پایداری، روز بزرگداشت مردمی است که با دست خالی، اما دلی پر از ایمان، مقابل دشمن ایستادند.
سوم خرداد نه‌فقط یک روز در تقویم، بلکه نماد شکوه، دلاوری و ایمان ملتی است که در برابر تجاوز ایستاد و خرمشهر را آزاد کرد. یادآوری این روز، احیای روح مقاومت و وحدت در دل هر ایرانی است.