- تاریخ انتشار : دوشنبه ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۷:۵۶
- کد خبر : 7818
- مشاهده : - چاپ خبر
گرانفروشی در روزگار جنگ؛ بازی در زمین دشمن است
در بحبوحه جنگ و تحریم، آنان که با گرانفروشی، امان مردمِ پایدررکاب را میبُرند، خواسته یا ناخواسته به سنگر دشمن پیوستهاند. این یادداشت، فریادی است از عمق بغض فروخورده مردمی که در صف نان و دارو، قربانی سوءاستفاده از واژه «جنگ» میشوند.
به قلم حسن مختار زاده/یادداشت / دیری ها/ میدانیم که جنگ است. میدانیم که تورم، تحریم و نیرنگ سیاستبازان شرق و غرب وجود دارد. از بازیهای منفعتطلبانه دولتها آگاهیم و میدانیم که اجانب پس از شکستهای نظامی و بازیهای رسانهای، قرار است چنین و چنان کنند. اما پذیرفتن این واقعیتها، دلیل نمیشود که خودمان بهانه را فراهم آوریم و در میدان بازار و معیشت، مردمِ از جانگذشته و پایدررکاب را تا باتلاق گرانی فرو ببریم؛ تا جایی که بغض ناگفته، گلویشان را بفشارد و به گلایه وادارشان کند.

با نیمنگاهی به دادوستد این روزهای حساس، شاهد قد کشیدن افسارگسیخته نرخها هستیم؛ افزایشهایی که نفس را در سینه حبس میکند. بله، همه ما موقعیت جنگی را درک میکنیم. تا آنجا که اکنون مردم شهر و روستا، وجب به وجب در کنار رزمندگان، کمر همت بستهاند و با هدیه جان و مال، آماده جانفدایی میشوند. اما متأسفانه واژههای «تحریم» و «جنگ»، بهانهای به دست صاحبان کلان بازار، بهویژه در حوزه دارو و ویزیتهای پزشکی داده است تا در این وانفسا، یکباره اقدام به فروش چندلایه اقلام انبارهایشان کنند، بیتوجه به تأکیدها و تذکرات مسئولان.
بیتوجهی به روح و روان مردم، مصداق دیگری از گرانفروشی است و این اقدام، خواسته یا ناخواسته، بازی در زمین دشمن محسوب میشود. بهویژه اکنون که تمام تمرکز کشور بر تقویت خط مقدم جبهه و حمایت پشتصحنه هموطنان است؛ حمایتی که همواره شاهدش بودهایم.
از تمام دستاندرکاران عاجزانه میخواهیم شبانهروزی نسبت به تغییرات عمده قیمتها در بازار و بخش سلامت حساس باشند. غفلت مسئولان، دلنگرانی مردم را به دنبال خواهد داشت. کافی است به داروخانهها، مراکز درمانی و فروشگاههای پوشاک، خوراکی، لوازم خانگی و تعمیرگاههای خودرو سری بزنید؛ داستان گرانی، خود مثنوی هفتاد من کاغذ میشود. شاید فروشندگان دلایل خاص خود را داشته باشند، اما مردم نباید فراموش شوند. پذیرفتنی نیست که در کشوری که بحمدالله سرپا و مقتدر ایستاده، گرانی زالووار به جان مردم بیفتد.
در پایان، شایسته است از کاسبان و پزشکانی که وجدان کاری را مبنای خدمت قرار دادهاند و تا سرحد امکان رعایت حال مردم را کردهاند، سپاسگزاری کنیم. اما یادمان باشد:چو ایران نباشد تن من مباد.
لینک کوتاه
برچسب ها
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 1 در انتظار بررسی : 1 انتشار یافته : 0