عید قربان؛ جشن بندگی و نقطه عطفی برای بازگشت انسان به خویشتن

یادداشت /محمود سهرابی/  عید قربان، در میان مناسبت‌های اسلامی، جایگاهی ممتاز دارد. این عید، از جنس عبادت است و از جنس فداکاری؛ از دلِ ایمان می‌جوشد و در عمل ظهور می‌یابد، روزی است که حضرت ابراهیم(ع) در آزمونی دشوار، آمادگی‌اش را برای قربانی کردن عزیزترین‌اش ـ فرزندش اسماعیل ـ نشان داد و در همین راه، به عالی‌ترین درجات بندگی رسید.

قربان، روزی است برای درک دوباره حقیقت بندگی. بندگی یعنی تسلیم در برابر اراده‌ی الهی، حتی اگر این اراده خلاف خواست دل ما باشد. چه بسیار لحظاتی در زندگی پیش می‌آید که ما نیز، چون ابراهیم، بر سر دو راهی‌ها قرار می‌گیریم؛ راه عقل و ایمان از یک سو، و راه هوس و دلبستگی‌های دنیایی از سوی دیگر. عید قربان فرصتی است برای بازگشت، برای تجدید نظر در تعلقات‌مان، و برای قربانی کردن آن‌چه مانع رشد و تعالی ماست.

این روز، فقط برای حاجیان در صحرای منا نیست؛ برای همه‌ی ماست. هرکس باید در درون خود، گوسفند نفسانیت را قربانی کند. باید خود را از بت‌های ذهنی، تعلقات بی‌ارزش، کینه‌ها، حسدها و غرورهای بی‌جا پاک سازد. عید قربان، جشن بریدن از غیر خداست؛ جشن وصال با حقیقت ناب توحید.

در جامعه‌ای که ارزش‌ها به سرعت در حال رنگ باختن‌اند، عید قربان می‌تواند تلنگری باشد برای بازخوانی معنای فداکاری، از خودگذشتگی و زندگی بر مبنای ارزش‌های دینی. این روز، الگویی است برای مسئولین، برای پدران، مادران، جوانان و حتی کودکان؛ الگویی از ایمان در عمل.

بیایید این عید را به فرصتی برای پالایش درون و آشتی با ارزش‌های ناب انسانی و الهی بدل کنیم. عید قربان، تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ یک تجربه‌ی معنویِ قابل تکرار در تمام روزهای سال است، اگر بخواهیم.

در پایان، این عید بزرگ را به مردم شریف و مؤمن شهرستان دیر، به خانواده‌های معظم شهدا، ایثارگران، روحانیون گران‌قدر، فرهنگیان، دانش‌آموزان، جوانان، فعالان اجتماعی و همه اقشار تبریک می‌گویم. امید که از این عید، پلی بسازیم برای عبور از تنگناهای روحی و اجتماعی، و با قربانی کردن نفس، به سوی جامعه‌ای پاک‌تر، مهربان‌تر و مؤمن‌تر حرکت کنیم.

محمود سهرابی

فعال فرهنگی و رسانه‌ای شهرستان دیر