• تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۴ - ۹:۳۸
  • کد خبر : 6204
  • مشاهده :  -
  • چاپ خبر
یادداشت: دکتر محمد فراهانی دکتری حقوق کیفری و جرم‌شناسی مدرس دانشگاه؛

موضوع بررسی حقوقی طرح نهضت ملی مسکن: از وعده خانه‌دار شدن تا بلاتکلیفی و تهدید حذف

چهار سال پس از آغاز طرح «نهضت ملی مسکن»، وعده بزرگ خانه‌دار شدن میلیون‌ها ایرانی به بحرانی حقوقی و مدیریتی تبدیل شده است. در حالی‌که مردم مبالغ سنگینی پرداخت کرده‌اند، هنوز بسیاری نه قراردادی در دست دارند و نه خانه‌ای در انتظارشان است؛ وضعیتی که از منظر حقوقی، دولت را در برابر تعهدات انجام‌نشده و نقض اصل شفافیت و حسن نیت در قراردادهای عمومی پاسخگو می‌سازد.

یادداشت /دیری ها/ دکتر محمد فراهانی، دکتری حقوق کیفری و جرم‌شناسی، مدرس دانشگاه /چهار سال از آغاز طرح «نهضت ملی مسکن» می‌گذرد؛ طرحی که با وعده خانه‌دار کردن اقشار متوسط و ضعیف جامعه، امیدی تازه در دل میلیون‌ها ایرانی ایجاد کرد. اما امروز، بسیاری از متقاضیان این طرح نه تنها صاحب‌خانه نشده‌اند، بلکه حتی یک برگ قرارداد رسمی در دست ندارند.

در این متن، به بررسی حقوقی این وضعیت می‌پردازیم و ابعاد مختلف آن را تحلیل می‌کنیم.

تعهدات دولت و اصل حسن نیت در قراردادهای عمومی

بر اساس اصول حقوق عمومی و مدنی، دولت در مقام متعهد موظف است با حسن نیت و شفافیت کامل به تعهدات خود عمل کند. در طرح نهضت ملی مسکن:

-پرداخت‌های مردم (۸ قسط ۴۰ میلیون تومانی) به منزله آغاز تعهد متقابل دولت بوده است.

-عدم ارائه قرارداد رسمی به متقاضیان، نقض اصل «لزوم قرارداد» و «شفافیت حقوقی» است.

-تغییر ناگهانی مبلغ آورده به یک میلیارد تومان بدون توافق قبلی، مصداق تغییر یک‌جانبه شرایط قرارداد و فاقد وجاهت قانونی است.

مسئولیت حقوقی دولت در قبال تأخیر و عدم تحویل

مطابق ماده ۲۲۲ قانون مدنی، در صورت عدم ایفای تعهد، متعهدله (مردم) می‌تواند الزام به انجام تعهد یا فسخ قرارداد و مطالبه خسارت را درخواست کند. در این پرونده:

-عدم تحویل واحدها پس از ۴ سال، نقض آشکار تعهدات زمانی دولت است.

-عدم پیشرفت فیزیکی پروژه‌ها در بسیاری از مناطق، نشان‌دهنده سوء مدیریت یا عدم تخصیص منابع کافی است.

-تهدید به حذف متقاضیان به دلیل عدم پرداخت مبالغ جدید، فاقد مبنای حقوقی و قابل پیگیری قضایی است.

فقدان قرارداد رسمی: خلأ حقوقی و آسیب به اعتماد عمومی

نبود قرارداد کتبی بین دولت و متقاضیان، عملاً مردم را در وضعیت بلاتکلیف قرار داده است:

-هیچ سندی برای اثبات تعهدات دولت وجود ندارد.

-مردم نمی‌توانند در مراجع قضایی یا دیوان عدالت اداری، به سندی برای مطالبه حقوق خود استناد کنند.

-این خلأ، زمینه‌ساز سوءاستفاده، تهدید و فشارهای غیرقانونی بر متقاضیان شده است.

پیشنهادات حقوقی برای متقاضیان

1. تشکیل گروه‌های صنفی و حقوقی برای پیگیری جمعی مطالبات.

2. ارسال شکایت رسمی به دیوان عدالت اداری با استناد به نقض تعهدات و عدم شفافیت.

3. مطالبه قرارداد رسمی و جدول زمان‌بندی تحویل واحدها از وزارت راه و شهرسازی.

4. درخواست بازپرداخت وجوه پرداخت‌شده در صورت عدم اجرای پروژه.

نتیجه‌گیری: از وعده تا واقعیت

طرح نهضت ملی مسکن، با وجود اهداف بلندپروازانه، در اجرا با چالش‌های جدی مواجه شده است. از منظر حقوقی، دولت موظف است:

-به تعهدات خود پایبند باشد.

-قرارداد رسمی ارائه دهد.

-از تهدید و فشار بر متقاضیان خودداری کند.

-در صورت عدم اجرای پروژه، پاسخگوی خسارات وارده باشد.

این وضعیت نه تنها نقض حقوق شهروندان است، بلکه اعتماد عمومی به نظام اجرایی کشور را نیز خدشه‌دار می‌کند. مردم حق دارند بدانند با پولشان چه شده، چه زمانی صاحب‌خانه خواهند شد، و چرا پس از چهار سال هنوز در بلاتکلیفی به سر می‌برند.

لینک کوتاه

برچسب ها

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.