جاده «جم – سیراف»؛ شریان حیاتی جنوب بوشهر در محاصره خطر و مرگ

به گزارش پایگاه خبری دیری ها، جاده جم – سیراف به‌عنوان یکی از مهم‌ترین محورهای مواصلاتی جنوب استان بوشهر، هر روز پذیرای هزاران کارگر، راننده و کارمند صنایع نفت و گاز است. این مسیر کوهستانی و پرپیچ‌وخم که جم را به بندر تاریخی سیراف و سپس به کنگان و عسلویه متصل می‌کند، نقشی حیاتی در اقتصاد و زندگی مردم دارد؛ اما سال‌هاست درگیر مشکلات جدی و بحران‌های تکراری است.

آسفالت فرسوده، نشست‌های پیاپی و تعمیرات نیمه‌تمام، این جاده را به یکی از حادثه‌خیزترین محورهای استان تبدیل کرده است. در بسیاری از مواقع، تعمیرات به‌گونه‌ای انجام می‌شود که یک لاین بسته و لاین دیگر به‌صورت دوطرفه مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ امری که در جاده‌ای باریک و کوهستانی، خطر وقوع تصادفات مرگبار را چند برابر می‌کند.

کارگران و رانندگانی که هر روز این مسیر را طی می‌کنند، از ترافیک طاقت‌فرسا و خستگی‌های مضاعف گلایه دارند. آن‌ها می‌گویند مسیری که در شرایط عادی نیم‌ساعته طی می‌شود، گاه بیش از یک ساعت به طول می‌انجامد و کوچک‌ترین بی‌احتیاطی در این وضعیت، می‌تواند به بروز حوادثی تلخ منجر شود.

مشکلات این جاده تنها به کیفیت آسفالت و ترافیک محدود نمی‌شود. نبود پوشش آنتن‌دهی تلفن همراه در بسیاری از نقاط، عملاً امکان تماس با خانواده یا نیروهای امدادی را از رانندگان می‌گیرد. روایت‌های متعدد از حوادث نشان می‌دهد که در تصادفات، امدادرسانی با تأخیر انجام می‌شود و همین موضوع جان مسافران را بیش از پیش به خطر می‌اندازد.

طبق گزارش پلیس راه و پزشکی قانونی، بخش قابل‌توجهی از تلفات جاده‌ای استان بوشهر مربوط به محورهای جنوبی، به‌ویژه جم – سیراف و جم – عسلویه است. تنها در سال گذشته، صدها نفر جان خود را در این مسیرها از دست داده‌اند. کارشناسان علت اصلی این بحران را ترکیبی از شرایط جغرافیایی سخت، ضعف زیرساخت‌ها، خستگی رانندگان و نبود علائم هشداردهنده می‌دانند.

با وجود وعده‌های مکرر برای دوبانده‌سازی و ایمن‌سازی مسیر، بسیاری از پروژه‌ها نیمه‌تمام باقی مانده است. بخشی از مسیر هرچند روکش شده اما به‌سرعت دوباره نشست کرده و ترک برداشته است. مردم منطقه می‌گویند کیفیت پایین مصالح و نبود نظارت کافی، باعث تکرار این مشکلات شده است.

جاده جم – سیراف امروز نمادی از تناقض میان نقش حیاتی یک شاهراه برای اقتصاد کشور و وضعیت پرخطر و فرسوده آن است. مسیری که نه‌تنها برای کارگران صنایع، بلکه برای کل اقتصاد نفت و گاز کشور حیاتی است، هر روز جان انسان‌ها را می‌گیرد و خانواده‌های بسیاری را داغدار می‌کند.

اکنون زمان آن رسیده است که مسئولان، وعده‌های تکراری را کنار گذاشته و با اقدام فوری و جدی، ایمنی این جاده را تضمین کنند. توسعه پایدار بدون راه‌های ایمن و استاندارد امکان‌پذیر نیست و جم و پیرامون آن سزاوار جاده‌هایی مطمئن و مجهز به خدمات امدادی و پوشش کامل مخابراتی است.