قیام ۱۷ شهریور؛ روزی که تاریخ ایران ورق خورد

یادداشت/دیری ها | قیام ۱۷ شهریور؛ روزی که تاریخ ایران ورق خورد

نویسنده: محمود سهرابی – فعال رسانه‌ای جنوب استان بوشهر

۱۷ شهریور ۱۳۵۷، تنها یک تاریخ در تقویم ایران نیست؛ یک نقطه عطف است، یک روز خونین اما سرنوشت‌ساز که مسیر مبارزه ملت ایران علیه رژیم پهلوی را تغییر داد. در این روز، میدان ژاله تهران که امروز میدان شهدا نام دارد، به صحنه‌ای از ایستادگی مردم تبدیل شد؛ ایستادگی‌ای که با گلوله پاسخ داده شد و ده‌ها و شاید صدها نفر از بهترین فرزندان این سرزمین به خاک و خون غلتیدند.

قیام ۱۷ شهریور را باید فراتر از یک حادثه دید. این روز نشان داد که مردم ایران برای آزادی و استقلال کشورشان از جان خویش نیز گذشتند. رژیم پهلوی گمان می‌کرد با اعلام حکومت نظامی می‌تواند اراده مردم را در هم بشکند، اما درست برعکس، خون‌های ریخته‌شده در میدان ژاله به بذرهایی تبدیل شد که چند ماه بعد در بهمن ۵۷ به درخت تنومند انقلاب اسلامی بدل گردید.

این حادثه تلخ، تصویری روشن از شکاف عمیق میان ملت و حکومت آن زمان بود. مردم دیگر نه به وعده‌های اصلاحات دل می‌بستند و نه به ظاهر فریبنده جشن‌ها و تبلیغات حکومتی. آنان حقیقت را در کوچه‌ها و میدان‌ها فریاد می‌زدند: استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی. و همین شعار بود که رژیم را به وحشت انداخت و دست به سرکوب کور زد.

به عنوان یک فعال رسانه‌ای از جنوب استان بوشهر، همواره باور داشته‌ام که رسالت ما زنده نگه‌داشتن یاد چنین روزهایی است. چراکه اگر حافظه تاریخی یک ملت کمرنگ شود، دشمنان می‌توانند همان خطاها و همان ظلم‌ها را دوباره بر او تحمیل کنند. امروز نسل جوان ما، شاید از ۱۷ شهریور تنها نامی شنیده باشد؛ اما وظیفه ماست که عمق فاجعه و در عین حال عظمت مقاومت مردم را برای آنان بازگو کنیم.

جنوب استان بوشهر نیز همانند سراسر ایران، از همان روزها در صحنه مبارزه حضور فعال داشت. جوانان و روحانیون مبارز در دیّر، کنگان، جم و بوشهر با الهام از خون شهدای ۱۷ شهریور، پرچم اعتراض و مقاومت را بالا نگاه داشتند. هر شهید میدان ژاله، جرقه‌ای بود که در دل مردم این خطه نیز شعله می‌کشید.

امروز وقتی در تقویم به ۱۷ شهریور می‌رسیم، تنها به یاد گذشته نمی‌افتیم، بلکه پیام روشنی برای آینده دریافت می‌کنیم: هیچ قدرتی نمی‌تواند در برابر اراده یک ملت بایستد. خون شهیدان آن روز، سندی است بر اینکه آزادی و استقلال، ارزان به دست نیامده و بر دوش ماست که از آن پاسداری کنیم.

این یادآوری به‌ویژه در روزگار حاضر اهمیت دارد؛ روزگاری که جنگ روایت‌ها جریان دارد و عده‌ای می‌کوشند تاریخ را وارونه جلوه دهند. رسانه‌ها، قلم‌ها و دوربین‌ها باید روایت‌گر حقیقت باشند. حقیقتی که می‌گوید ۱۷ شهریور روز کشتار بی‌رحمانه ملت و همزمان روز سربلندی مردم ایران بود.

در پایان باید گفت، قیام ۱۷ شهریور نماد خون و امید است؛ خون‌هایی که ریخته شد و امیدی که در دل‌ها جوانه زد. وظیفه ما این است که این امید را نسل به نسل منتقل کنیم تا بدانند که اگر امروز در سایه استقلال و عزت نفس ملی زندگی می‌کنیم، مدیون همان جوانانی هستیم که در میدان ژاله، سینه‌شان را سپر گلوله کردند.

✍️ محمود سهرابی

فعال رسانه‌ای جنوب استان بوشهر